Rodzina wielodzietna pod społeczną lupą

Stanislaw Kowal dr | 1 grudnia 2020

Stosunek społeczeństwa do rodzin 3+ jest bardzo często negatywny albo obojętny, a ton medialnych doniesień na temat wprowadzania programu 500+ zdaje się pogłębiać niechęć do tej grupy1. Czy istnieje szansa na zmianę tej sytuacji? To zależy przede wszystkim od nas samych.

Rodziny wielodzietne w Polsce

Mianem wielodzietnej określana jest w Polsce rodzina, która ma na utrzymaniu minimum troje dzieci2. Raport Wielodzietni w Polsce 20163, pierwszy taki dokument poświęcony polskim rodzinom z trojgiem lub więcej dzieci, wskazuje, że 74 proc. rodzin wielodzietnych w Polsce ma troje dzieci, 14 proc. – czworo dzieci, 7 proc. – pięcioro dzieci, a 6 proc. – więcej niż pięcioro. Rodziny wielodzietne w Polsce mieszkają głównie na wsiach i miejscowościach do 20 tys. mieszkańców (łącznie aż 68 proc. rodzin). W miastach, w których mieszka 200–500 tys. mieszkańców, takie rodziny stanowią tylko 5 proc., a w miastach powyżej 500 tys. – 8 proc.

Z kolei twórcy raportu IPSOS pytali członków rodzin wielodzietnych o stosunek społeczeństwa do nich. Respondenci określili go w 34 proc. jako (zdecydowanie lub raczej) negatywny i równoważnie w 35 proc. jako (zdecydowanie lub raczej) pozytywny. Oceniając natomiast reakcje własnego otoczenia na pojawianie się kolejnych dzieci, podkreślali, że informacja o oczekiwaniu na trzecie dziecko stanowiła moment przełomowy, kiedy zaczynano formułować obawy; najczęściej negatywnie reagowali rodzice i teściowie (54 proc.), dalsza rodzina (48 proc.) oraz sąsiedzi (42 proc.)4. Niestety, również stosunek społeczeństwa do rodzin 3+ jest częściej negatywny lub obojętny (65 proc.) niż pozytywny (35 proc.)5.

Ta treść jest zablokowana

Wykup prenumeratę z dostępem do wersji elektronicznej.