Temat: Mój plan na zdrowie

Cele:

uczeń:

• wie, że ruch i właściwa dieta są ważne dla zachowania zdrowia,

• wie, jakich zmian chce dokonać dla swojego zdrowia,

• potrafi wykonać mapę mentalną,

• swobodnie wypowiada się na temat treści opowiadania,

• uzasadnia swoje opinie w dyskusji.

Formy pracy:

zbiorowa, grupowa, indywidualna.

Metody pracy:

rozmowa kierowana, praca z tekstem, metoda dyskusyjna, mapa mentalna, metoda niedokończonego zdania.

Środki dydaktyczne:

tekst opowiadania pt. „Plan na zdrowie”, tabela, cenki lub kolorowe kartki samoprzylepne, większy arkusz papieru dla każdej grupy do wykonania mapy mentalnej.

Przebieg zajęć:

Izabela Faleńczyk

– nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej

w Szkole Podstawowej nr 62 w Bydgoszczy

Artykuł Mój plan na zdrowie – scenariusz zajęć dydaktyczno-wychowawczych dla klas II–III szkoły podstawowej pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

Temat: Wiosenne porządki

Cele

uczeń:

• swobodnie wypowiada się na temat

• uzasadnia swoje opinie w dyskusji

• potrafi obiektywnie ocenić zachowanie swoje i innych dzieci

• poszukuje rozwiązań, aby zmienić zachowanie

• współpracuje w grupie.

Formy pracy: zbiorowa, grupowa, indywidualna.

Metody: rozmowa kierowana, dyskusja.

Środki dydaktyczne: teksty wierszyków, arkusz szarego papieru, kartki dla grup, wiosennie udekorowany koszyk.

Przebieg zajęć:

Wprowadzenie

Dzieci siedzą w kole. Nauczyciel eksponuje ilustrację przedstawiającą panią Wiosnę. Zachęca do swobodnych wypowiedzi o prezentowanej postaci.

1. Nauczyciel czyta pierwszy fragment wierszyka o wiośnie:

„Idzie Wiosna przez zarośla.

Jak tu przyjąć tego gościa?”.

2. Wypowiedzi dzieci ukierunkowane pytaniami:

• Co robisz, kiedy spodziewasz się gościa? (porządki, poczęstunek, dekoracje, ubiór)

• Jak przyjąć takiego gościa, jakim jest Wiosna?

Nauczyciel zapisuje propozycje dzieci w promyczkowym uszeregowaniu (porządki
w domu, porządki w ogrodzie, sadzenie roślin, wymiana garderoby z zimowej na wiosenną
i inne).

3. Nauczyciel czyta drugi fragment wierszyka o wiośnie:

„Och, jak pięknie mnie przyjmiecie!

Ale to za mało, wiecie?

O inny porządek mi chodzi,

Ten, który z serca wychodzi”.

4. Wypowiedzi dzieci ukierunkowane pytaniami:

• O jakim porządku myśli Wiosna?

• Jaki porządek ma wyjść z serca?

• Co należy uporządkować? Dlaczego?

5. Nauczyciel czyta trzeci fragment wierszyka o wiośnie:

„Wytrzeć kurz niezgody.

Wyrzucić kłótnie i swady.

Wyczyścić plamy zazdrości

Usunąć wszystkie przykrości

Ot i porządki całe!”.

6. Wypowiedzi dzieci ukierunkowane pytaniem:

• Co w naszej klasie wyrzucimy, wyczyścimy, umyjemy, aby przeprowadzić wiosenne porządki?

Trudne sprawy, które dzieci chcą uporządkować, zapisywane są na dużym arkuszu papieru.

Po głośnym przeczytaniu dzieci dochodzą do wniosku, że pragną zaprowadzić wiosenny porządek we wzajemnych klasowych relacjach.

Zgniatają papier – jest to symbol zerwania, zapomnienia, pozbycia się tych trudnych spraw

i rozpoczęcia nowego etapu.

7. Nauczyciel czyta kolejny fragment wierszyka:

„Gdy z serca brudy już wyrzucicie,

radość i uśmiech w nim umieścicie.

Zerwane przyjaźnie należy poskładać,

szacunek i zaufanie spokojnie dodawać.

Wtedy wiosna w pełnej krasie

zagości w waszej klasie”.

8. Wypowiedzi dzieci ukierunkowane pytaniem:

• Pozbyliśmy się nieporządku w naszych relacjach. O co teraz szczególnie będziecie dbać?

9. Praca w grupach.

Dzieci na kartkach zapisują to, o co będą dbać w klasie, np.: koleżeństwo, zgoda, przyjaźń, radość, uśmiech, miłe słowa, pomoc, zrozumienie i inne. Następnie wkładają je do wiosennego koszyka, pięknie ozdobionego kwiatami, bibułą, kokardkami, piórkami i innymi dekoracjami. Koszyk ten zostaje postawiony w widocznym miejscu, aby móc do niego wracać i przypominać o wspólnych postanowieniach.

5. Podsumowanie zajęć.

5. Zadanie domowe:

Porozmawiaj z najbliższymi o klasowych postanowieniach.

Może warto podobne porządki zrobić w domu?

Izabela Faleńczyk – nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Szkole Podstawowej nr 62 w Bydgoszczy

Artykuł Wiosenne porządki – scenariusz zajęć dla klas II i III pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

Uczeń:

• swobodnie wypowiada się na podany temat,

• potrafi wyjaśnić termin: zdalne nauczanie,

• odwołuje się do własnych doświadczeń i przeżyć,

• prezentuje swoje talenty.

Formy pracy:

zbiorowa, indywidualna.

Metody pracy:

rozmowa kierowana, praca z tekstem.

Środki dydaktyczne:

tekst opowiadania „Moje zdalna szkoła”, diagram.

Przebieg zajęć:

1. Nauczyciel rozdaje dzieciom kartkę z diagramem i poleca pokolorować co trzecią literę oraz zapisać odczytane hasło (Załącznik 1).

2. Uczniowie odczytują hasło i odpowiadają na pytanie, z czym ono się im kojarzy?

3. Nauczyciel prosi o wysłuchanie opowiadania.

– Porównaj, które z przeżyć jego bohatera są podobne do twoich, bądź różne.

4. Nauczyciel czyta opowiadanie. Następnie kolejno odkrywa napisane wcześniej na tablicy w dwóch kolumnach pytania dotyczące tekstu i przeżyć uczniów (Załącznik 2).

5. Uczniowie odpowiadają na pytania.

6. Nauczyciel zwraca się do uczniów:

– Jeśli odkryłeś w sobie coś niezwykłego w czasie nauki w domu, podziel się tym z innymi. Możesz przynieść do szkoły swoje prace, wytwory. Możesz też wykonać rysunek lub napisać swoje wspomnienia, tak jak to zrobił Wojtek.

Załącznik 1

A  B  Z  F  W D  I  Ą  A  Ń  Z  L  G  Ł  N  M  J  A  W  I  N  H  M  A  C  E  U  S  T  K  D  Ę  A

Hasło …………………………………………………………………………………………

Załącznik 2

Izabela Faleńczyk

Artykuł Temat: Zdalna nauka – moje doświadczenia pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

Temat: Współpraca

Izabela Faleńczyk ‒ nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Szkole Podstawowej nr 62 w Bydgoszczy

Artykuł Scenariusz: Współpraca pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.