Scenariusz zajęć dydaktyczno-wychowawczych dla klas II–III

Cele:

uczeń:

• swobodnie wypowiada się na temat treści opowiadania,

• podaje propozycje utrzymania porządku w pokoju,

• zna postać bł. Anieli Salawy,

• porządkuje swoje rzeczy w plecaku i piórniku,

• współpracuje w grupie.

Formy pracy:

zbiorowa, grupowa, indywidualna.

Metody pracy:

rozmowa kierowana, praca z tekstem, „burza mózgów”, ekspresyjna.

Środki dydaktyczne:

tekst opowiadania „O porządkach i uśmiechu bł. Anieli”, karty pracy, prezentacja postaci bł. Anieli Salawy, piosenki „O SPRZĄTANIU – Posprzątajmy razem bałagan w pokoju” oraz „Piosenka o sprzątaniu domu”, zawartość plecaka i piórnika.

Przebieg zajęć:

1. Nauczyciel odtwarza piosenkę „O SPRZĄTANIU – Posprzątajmy razem bałagan w pokoju” (https://youtu.be/e3zuosDT3K4).

2. Uczniowie swobodnie wypowiadają się na temat wyglądu pokoju chłopca.

3. Słuchanie opowiadania „O porządkach i uśmiechu bł. Anieli”.

4. Wypowiedzi ukierunkowane pytaniami:

• • • • O co mama poprosiła Jarka?

      • Co zrobił Jarek, gdy zmęczył się sprzątaniem?

      • Co mu się przyśniło?

      • Co zrobił po przebudzeniu się?

      • Kto pomógł Jarkowi poukładać ubrania?

      • Co chłopiec zrobił z portretem bł. Anieli Salawy?

5. Praca w grupach – „burza mózgów”.

Ola zdradziła bratu sekret utrzymania porządku w swoim pokoju. Dzieci w grupach zapisują swoje propozycje na kartkach, wykorzystując swoje doświadczenia (Przewidywane odpowiedzi: odkładaj rzeczy zawsze na swoje miejsce, ubrania układaj w kostkę lub powieś na wieszaku, przeznacz szuflady na określone rzeczy, opisz pudełka, często wycieraj kurze, sprzątaj pościel, itd.).

6. Odczytanie przez grupy swoich propozycji. Najciekawsze nauczyciel zapisuje na tablicy. Uczniowie decydują, które z tych sekretów zastosują w swoim pokoju i dlaczego? Wypowiedzi chętnych dzieci.

7.Słuchanie piosenki „Piosenka o sprzątaniu domu” – Mała Orkiestra Dni Naszych (https://youtu.be/imoS6Wkr04w). Naśladowanie ruchem czynności sprzątania, wspólny śpiew refrenu.

8. Nauczyciel prezentuje na tablicy multimedialnej portret bł. Anieli Salawy. Krótko przedstawia jej postać.

9. Poszukiwanie odpowiedzi na pytanie: Co wspólnego z porządkiem w pokoju Jarka może mieć bł. Aniela Salawa?

10. Zakończenie zajęć.

Dzieci robią porządek w swoim plecaku, piórniku.

Małgorzata Sasin

– nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Szkole Podstawowej nr 62 w Bydgoszczy

bł. Aniela Salawa/https://pl.wikipedia.org/

Opowiadanie

O porządku i uśmiechu bł. Anieli

– Jarku, posprzątaj wreszcie swój pokój – łagodnym, ale stanowczym tonem odezwała się do mnie mama, przekraczając rano próg mojego pokoju. – Zupełnie nie rozumiem, jak to się dzieje, że u ciebie wiecznie panuje taki bałagan? – zadała pytanie, nie oczekując na nie odpowiedzi.

Ja też nie wiedziałem, jak to się dzieje. Bałagan pojawia się ni stąd ni zowąd, zupełnie jakby robił się sam,a ja potem ciągle sprzątam, układam, przestawiam i odkurzam.

Porządki zajęły mi prawie całe sobotnie przedpołudnie. Na moje szczęście było ono pochmurne i deszczowe. Zająłem się pracą bez żalu, że nie mogę wyjść na podwórko. Po trzech godzinach intensywnego sprzątania i układania wszystkiego, co tylko się da, został mi jeszcze do ułożenia pokaźnych rozmiarów stos rzeczy, które miałem złożyć w kostkę i umieścić na półkach szafy. Poczułem, że opadam już z sił i postanowiłem przed tym wyzwaniem trochę odpocząć. Zmęczony, położyłem się na samej górze sterty ubrań i przytuliwszy się do miękkiej koszuli w kratkę, zasnąłem.

Nagle poczułem, że drzwi do mojego pokoju delikatnie i bezszelestnie otwierają się. Najpierw lekko uchyliły się, zostawiając małą szparkę, jakby ktoś nieśmiało chciał upewnić się, czy może wejść do środka. Potem stopniowo otwierały się coraz szerzej, aż w rozwartych na oścież zobaczyłem młodą panią. Zaskoczony jej obecnością, spoglądałem na nią bez słowa, a ona uśmiechała się, obejmując wzrokiem cały mój pokój.

Byłem pewien, że gdzieś już ją widziałem, wydała mi się znajoma, a nawet bliska. W pierwszej chwili pomyślałem, że to może jakaś koleżanka mamy, ale miała na sobie rzeczy, w które ubierały się panie chyba ze sto lat temu, co oczywiście wykluczało ją z grona znajomych mamy. Nagle doznałem olśnienia:

– Już wiem, gdzie panią widziałem. Na niewielkim portrecie, który stoi na półce w pokoju mojej siostry. Ola przywiozła go z Krakowa, kiedy była z mamą u cioci Ewy. Taki sam portret dała mnie, ale ja go gdzieś włożyłem i nawet nie wiem, gdzie mam go teraz szukać.

Pani jeszcze milej uśmiechnęła się do mnie. W tej samej chwili, gdy już chciałem zapytać ją o to, kim jest, obudziłem się.

Zerwałem się na równe nogi i pędem wpadłem do pokoju Oli. Tak, to była ona.

– Błogosławiona Aniela Salawa – przeczytałem na głos podpis na portrecie pani z mojego snu. W takim samym tempie wróciłem do siebie i zacząłem przeglądać zawartość szuflady, której jako jedynej nie otwierałem od dłuższego czasu. Tylko tam mogłem znaleźć ten sam wizerunek. Nie myliłem się, leżał na samej górze, jakby czekał, aż po niego sięgnę.

Dokończyłem układanie ubrań. Pomogła mi w tym trochę Ola, zdradzając mi sekret utrzymania porządku w swoim pokoju.

A portret błogosławionej Anieli Salawy postawiłem na małej szafce. Stamtąd spogląda na mnie i mam wrażenie, że uśmiecha się radośnie, gdy tylko w moim pokoju panuje ład.

Małgorzata Sasin

fot. uximetcpavel/ https://pl.123rf.com/

Artykuł Sekret utrzymania porządku. Scenariusz zajęć dydaktyczno-wychowawczych dla klas II–III pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

W niedzielę 26 sierpnia 1956 r. rodzice obudzili mnie bardzo wcześnie. Poszliśmy na dworzec kolejowy. Było tam już dużo ludzi. Po dłuższym czasie podróży w zatłoczonym wagonie, dotarliśmy do Częstochowy. Jeszcze nigdy nie widziałem takiego tłumu. Rodzice zresztą też, chociaż oni nie dziwili się jak ja, a raczej byli szczęśliwi, że tylu ludzi przybyło na Jasną Górę, do naszej Matki i Królowej. Jakimś cudem udało nam się przecisnąć do Kaplicy, aby z daleka pokłonić się Jasnogórskiej Pani, a potem przejść na plac niemal pod sam ołtarz. Wiernych przybywało coraz więcej i więcej, aż zrobiło się tak ciasno, że nie widziałem nic oprócz nóg stojących obok nas ludzi. Dopiero gdy tata wziął mnie na swoje ramiona ujrzałem, że przybyłych na jasnogórki plac jest tak dużo, że nie widać było ich końca. Mama powiedziała, że za chwilę złożymy Śluby Matce Najświętszej i, że ułożył je sam Prymas Polski kardynał Stefan Wyszyński. Wyprostowałem się jeszcze bardziej na ramionach taty, aby móc zobaczyć Prymasa, ale go nie zabaczyłem. Ujrzałem natomiast na jego fotelu wiązankę biało-czerwonych kwiatów. Zastanawiałem się dlaczego, ale potem przypomniałem sobie, że przecież jest daleko, uwięziony i nie może być z nami. Z zamyślenia wyrwało mnie głośne: Królowo Polski – przyrzekamy!

• Acha – pomyślałem – to zapewne te Śluby, o których mówili rodzice.

Dochodziły do moich uszu słowa biskupa, który głośno wypowiadał tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu. Włączyłem się w milionowy chór i razem ze wszystkimi powtarzałem ile tchu w płucach: Królowo Polski – przyrzekamy! Niewiele rozumiałem ze słów biskupa, ale wiedziałem jedno, że w moim małym sercu przyrzeczenie złożone Matce Bożej rozbrzmiało z tak wielką mocą, że trwa w nim do dzisiaj.

Dziadek zakończył swoją opowieść ze łzami w oczach. Nie próbował nawet ukryć wzruszenia. Wzruszyłem się też i ja, zwłaszcza wówczas, gdy wyjął schowane między książkami pożółkłe ze starości kartki, a na nich rysunki wykonane dziecięcą ręką. Było na nich wszystko to, o czym opowiadał, ale najpiękniejszy był portret kardynała Stefana Wyszyńskiego.

– Wiesz dziadku, ja też zrobię rysunek, wiele rysunków o błogosławionym Stefanie Wyszyńskim. Połączymy twoje z moimi i to będzie nasza rodzinna o nim książka.

Dziadek uśmiechnął się i dodał:

– I poprosimy jeszcze, aby opiekował się całą naszą rodziną. Będziemy w nim mieć wielkiego orędownika w Niebie.

Małgorzata Sasin

Artykuł Rodzinna książka o Prymasie pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

Temat: Prymas Tysiąclecia – błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński

Cele
uczeń:
• wie, kim jest bł. Stefan Wyszyński
• potrafi wymienić ważne wydarzenia z życia Prymasa
• dostrzega wartość dokonań Prymasa
• poszukuje w nim wzoru do naśladowania
• wykona rodzinną książeczkę o bł. Stefanie Wyszyńskim.
Formy pracy: indywidualna, grupowa.
Metody pracy: rozmowa kierowana, praca z tekstem, objaśnienie, metody impresyjne.
Pomoce dydaktyczne: diagram, tekst opowiadania, kartki z informacjami, portret (zdjęcie) bł. Stefana Wyszyńskiego, książeczka.

Przebieg zajęć

1. Wstęp
Nauczyciel prosi dziecko o wykonanie ćwiczenia:
Pokoloruj w diagramie co drugą literę. Zacznij od litery P. Z pokolorowanych liter odczytaj hasło, a dowiesz się komu będzie poświęcona lekcja (Załącznik 1).

2. Prezentacja portretu (zdjęcia) kardynała Stefana Wyszyńskiego.
Nauczyciel prezentuje portret, zdjęcie kardynała Stefana Wyszyńskiego. Przygotowuje również kartki, na których zapisane są krótkie o nim informacje. Prosi, aby dziecko odczytało je i umieściło obok portretu zgodnie z chronologią. Pomocą w takim ułożeniu kartek posłużą numerki zapisane na ich odwrocie (Załącznik 2).

3. Odczytanie tekstu “Rodzinna książka o Prymasie”

4. Odpowiedzi ukierunkowane pytaniami:
Jakie ważne wydarzenie wspomina dziadek i gdzie ono odbyło się?
Kto napisał Jasnogórskie Śluby Narodu?
Dlaczego kardynała Stefana Wyszyńskiego nie było podczas ich złożenia?
Co dziadek pokazał wnuczkowi?
Na jaki pomysł wpadł chłopiec?

5. Rodzinna książeczka o Prymasie Tysiąclecia.
Nauczyciel poleca uczniom wykonanie książeczki, najlepiej w formacje A-5.
Rodzic może wykonać książeczkę wspólnie z dzieckiem. Jej wykonanie będzie okazją do pogłębienia wiedzy o życiu i duchowości bł. Stefana Wyszyńskiego.

Propozycja:
Strona tytułowa: tytuł książki, autorzy, ilustratorzy, rysunek.

Str. 1 Ukochanie Kościoła świętego
“Kościół Boży nieustannie nam pomaga, aby w nas był Bóg…”.

Str. 2 Ukochanie Matki Bożej
„Pragnę wyznać, że wszystko w swoim życiu przypisuję Maryi”.

Str 3 Ukochanie człowieka
„Warto służyć każdemu człowiekowi i dla każdego warto się poświęcić”.

Str. 4 Ukochanie Ojczyzny
„Kocham Ojczyznę więcej niż własne serce i wszystko, co czynię dla Kościoła, czynię dla niej”.

Książeczka może posiadać więcej stron.
Każda strona jest opatrzona odpowiednimi do jej treści ilustracjami.
Można ją również wykonać według własnego pomysłu.

6. Zakończenie
Rodzinna prezentacja książeczki.

Małgorzata Sasin
– nauczyciel edukacji wczesnoszkolnej w Szkole Podstawowej nr 62 w Bydgoszczy

Załącznik 1

Uzupełnij zdanie odczytanym hasłem:

Kardynał Stefan Wyszyński – ………………………………………………………………………..…

Załącznik 2

Narodziny Stefana Wyszyńskiego w 1901 r. w miejscowości Zuzela.

kartka 1

Nauka w gimnazjum, potem liceum, następnie w Wyższym Seminarium Duchownym.

kartka 2

Posługa kapłańska i praca naukowa.

kartka 3

Kapelan podczas Powstania Warszawskiego.

Pseudonim “Radwan II”

kartka 4

Mianowany biskupem, potem arcybiskupem, Prymasem Polski, kardynałem.

kartka 5

Aresztowany i uwięziony przez władze państwowe.

kartka 6

Składa Jasnogórskie Śluby Narodu Polskiego.

kartka 7

Uczestniczy w konklawe, na którym wybrano papieżem Karola Wojtyłę.

kartka 8

Umiera 28 maja 1981 r., w Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego.

kartka 9

Beatyfikowany 7 czerwca 2020 r.

kartka 10

Artykuł Prymas Tysiąclecia – błogosławiony kardynał Stefan Wyszyński pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.

CEL STRATEGICZNY:

uczniowie poznają wartości i ich znaczenie dla życia człowieka.

CELE OPERACYJNE:

Uczniowie:

– znają i wymieniają wartości

– określają hierarchię wartości i potrafią uzasadnić własny wybór

– argumentują znaczenie poszczególnych wartości dla ich życia

– stosują zasady współpracy w grupie.

METODY: Co na ten temat wiem?; Kufer pełen skarbów; Piramida priorytetów.

FORMY: indywidualna i grupowa przez aktywność społeczną i twórczą.

ŚRODKI DYDAKTYCZNE: kufer, rekwizyty symbolizujące wartość (jedna wartość – jeden rekwizyt, np. miłość – serce; przyjaźń – fotografia przyjaciół; pieniądze – monety itd.), schemat piramidy wartości (Załącznik 1)

PRZEBIEG LEKCJI

Bibliografia do lekcji:

1. Co na ten temat wiem?: P. Bąbel, M. Wiśniak, Jak uczyć, żeby nauczyć, Warszawa 2008, s. 67–68.
2. Kufer pełen skarbów: Łukasik J.M., Spoko lekcja, czyli 65 sposobów na oryginalne zajęcia, Kielce 2009, s. 58.
3. Piramida priorytetów: E. Brudnik, A. Moszyńska, B. Owczarska, Ja i mój uczeń pracujemy aktywnie. Przewodnik po metodach aktywizujących, Kielce 2000, s. 156–158.

Joanna Łukasik  – dr hab., prof. UP w Krakowie

Artykuł Wartości w życiu człowieka. Godzina wychowawcza dla uczniów klas V – VI pochodzi z serwisu Miesięcznik Wychowawca.